zondag 22 juni 2014

Wonderdochter, potjes training.

In mijn vorige blog heb ik uitgelegd dat onze Wonderdochter Autisme heeft.
Dit betekend dat ze veel langer erover doet om dingen te leren.

De uitdagingen waar we o.a. voor staan zijn, praten, aan en uitkleden en

Potjestraining.

Die vanaf vorige week weer finaal de mist in is gegaan doordat er op de groep een ochtendluier is aangeboden voor in te poepen.

Nu denkt ze dat het mag en poept en plast madam al een paar dagen ook in haar ondergoed.

We zijn al langer dan een half jaar met haar bezig en het ging goed.

Baal als een stekker en ga morgen met de leidsters overleggen hoe we dit anders kunnen aanpakken.

De motivatie die we gebruiken zijn stickers en kleine kadootjes bij de grote boodschap.

Bij de verhalen op het internet over ouders die voor de zelfde uitdaging staan of hebben gestaan, zakt me de moed in de schoenen.

Ik weet dat we het goed doen hier, maar het is een grote grote uitdaging.


zaterdag 21 juni 2014

Speciale wereld van Wonderdochter

Het woord is eindelijk gesproken, iets wat we al aan zagen komen en al over in een soort van rouw hebben gezeten, Wonderdochter heeft een autistische stoornis welke vorm weten we nog niet.

We hebben de fase ontkenning gehad we wilde dit niet zien of horen.
De fase: Waarom moest dit ons overkomen (schijnbaar toch wel normaal om dit te voelen)
En nu een tijd later zijn we beland in de fase hoe kunnen we onze dochter zo goed mogelijk helpen.

Ook zie ik dat ze nu mag gaan werken vanuit de dingen die ze wel kan en dingen die ze leuk vind.

Hier gaat het momenteel met ups en downs kwa opvoeding en ontwikkeling.
Zindelijk worden, leren praten (wat al flink vooruit is gegaan) en haar dwangmatige gedrag.
(deuren moeten dicht, jas moet buiten aan en dicht ook al is het warm, schoenen moeten aan, stofzuiger moet ze zelf aanzetten anders schrikt ze enz. enz.)
Het is elke dag een uitdaging.
We hebben nog veel te leren over haar en van haar.
Sinds 3 maanden gaat ze naar een speciale peutergroep die gericht zijn op deze kinderen, er zijn 2 leidsters per kind en zitten 6 kindjes in haar groep. Ik moet zeggen dat dit wel een hele vooruitgang is zeker in haar praten. Ze keert op deze manier zich niet zo vaak terug en maakt steeds meer oogcontact wat erg prettig is. We zijn super trots op haar!

Het taxivervoer waar ik me druk overmaakte valt eigenlijk best wel mee, ze vind het super leuk om thuis gebracht te worden, sterker nog ze moest huilen de eerste keer toen ze aankwam omdat ze de bus niet uit wilde :D Een hele geruststelling!

En zo laten we alles maar rustig op ons afkomen. :-)

dinsdag 25 februari 2014

Los laten is vrijheid

Laat los

1 van de grootste geschenken in je leven is het los laten van de dingen die je toch niet kan veranderen.

Met name de dingen die anderen, anders doen dan wat jij in gedachten had.
Het is moeilijk als het een gewoonte van je is maar er veranderd juist een boel als je op een dag het roer omgooit en besluit het los te laten. 
Ik zelf probeer ze voor mezelf op een rij te zetten en ze te laten voor wat ze zijn.

Je zult dan juist zien dat er wonderen gebeuren.  

Wat vind jij moeilijk om los te laten?