zaterdag 21 juni 2014

Speciale wereld van Wonderdochter

Het woord is eindelijk gesproken, iets wat we al aan zagen komen en al over in een soort van rouw hebben gezeten, Wonderdochter heeft een autistische stoornis welke vorm weten we nog niet.

We hebben de fase ontkenning gehad we wilde dit niet zien of horen.
De fase: Waarom moest dit ons overkomen (schijnbaar toch wel normaal om dit te voelen)
En nu een tijd later zijn we beland in de fase hoe kunnen we onze dochter zo goed mogelijk helpen.

Ook zie ik dat ze nu mag gaan werken vanuit de dingen die ze wel kan en dingen die ze leuk vind.

Hier gaat het momenteel met ups en downs kwa opvoeding en ontwikkeling.
Zindelijk worden, leren praten (wat al flink vooruit is gegaan) en haar dwangmatige gedrag.
(deuren moeten dicht, jas moet buiten aan en dicht ook al is het warm, schoenen moeten aan, stofzuiger moet ze zelf aanzetten anders schrikt ze enz. enz.)
Het is elke dag een uitdaging.
We hebben nog veel te leren over haar en van haar.
Sinds 3 maanden gaat ze naar een speciale peutergroep die gericht zijn op deze kinderen, er zijn 2 leidsters per kind en zitten 6 kindjes in haar groep. Ik moet zeggen dat dit wel een hele vooruitgang is zeker in haar praten. Ze keert op deze manier zich niet zo vaak terug en maakt steeds meer oogcontact wat erg prettig is. We zijn super trots op haar!

Het taxivervoer waar ik me druk overmaakte valt eigenlijk best wel mee, ze vind het super leuk om thuis gebracht te worden, sterker nog ze moest huilen de eerste keer toen ze aankwam omdat ze de bus niet uit wilde :D Een hele geruststelling!

En zo laten we alles maar rustig op ons afkomen. :-)

3 opmerkingen:

  1. Hoi Famke,
    Ik kan me jullie proces heel goed voorstellen.
    Maar wat leert ze jullie veel in het proces loslaten, accepteren en niet wijken voor oordeel van buitenaf! Je weet dat jullie wonderdochter een sepeciale opdracht mee heeft genomen naar aarde en dit is er een van. ze is heel gevoelig voor licht en geluid en voelt heel veel de controle wat terug te zien is in dwangmatigheid is ook een vorm van in je eigen wereld zitten en niet buiten deze wereld komen want dat is eng. Ze kan leren om in haar leven omgaan met energieen en dat ze haar eigen unieke eigenschappen heeft. Oordeel omgekeerd kan worden naar liefde.en jullie kunnen je kracht gebruiken om de weg vrij te maken voor deze unieke kinderen.Fijn dat jullie een mooie passende school gevonden hebben en zeg nu zelf iedere kind zou zo onderwijs moeten hebben. Hiermee geeft ze ook iets aan aan de buitenwereld. Met recht hebben jullie een Wonderdochter! en jullie zijn de wonder ouders!
    Liefs Joke
    Liefs Joke

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Joke Ik moet zeggen dat loslaten en accepteren gaat in een rap tempo, we zijn elke dag actief met haar bezig, momenteel is de potjestraining een van de belangrijke punten, in haar hoofd is de luier 'normaal' en ik ben er bij haar al achter dat iets waar zij aan gewend is, maar moeilijk af te leren is. Het is voortdurend uitvinden hoe de dingen werken in haar hoofd en hoe we daar voor haar maar ook voor ons er zo effectief mogelijk mee om kunnen gaan. Het is waar deze kinderen zijn gezegend met het feit dat ze mogen doen wat zij heerlijk vinden om te doen, dat zou voor iedereen moeten ja. Het is een uitdaging, maar we gaan er de komende jaren nog veel van leren. Liefs Famke

      Verwijderen
  2. Hey, ik weet niet hoe oud u dochter nu is maar mischien helpen lijsjes bij haar bv eentje bij de deur die er aan herinert om jas aan te doen enz. Bij mij help het ook zelf heb ik niet autisme maar wel heel veel kenmerken er van je kunt eigelijk gewoon zeggen dat ik er net een paar te wijnig heb voor autsime( tussen de 1tot 5 kenmerken te kort of zo) ook heb ik andere dingel die ik (geestelijk) mankeer. Ik hoop dat u dochter en u helpt om lijsjes te maken

    BeantwoordenVerwijderen